Umowa kredytowa bez tajemnic

Dla każdego kredytobiorcy ważną kwestią jest zapoznanie się z formuła ustawy kredytowej. Umowy o kredyt gotówkowy lub pożyczkę bankową, które zostały zawarte z konsumentem i których nie dotyczą wyłączenia przedmiotowe określone w art. 3 ustawy o k.k., podlegają zarówno wszystkim odpowiednim przepisom ustawy Prawo bankowe (przede wszystkim przepisom art. 60-79 p.b.), jak i przepisom zamieszczonym w ustawie o kredycie konsumenckim.

Z praktycznego punktu widzenia ważnym problemem są wzajemne relacje przepisów Prawa bankowego i ustawy o k.k. Dotyczyć one mogą dwóch grup zagadnień: pierwsza grupa obejmuje zagadnienia regulowane wyłącznie przez jedną z tych ustaw, natomiast druga zagadnienia, których dotyczą przepisy obu ustaw. W pierwszym przypadku ustawy pozostają względem siebie neutralne i wtedy ma zastosowanie la ustawa, która wyłącznie reguluje daną kwestię. W drugim przypadku decyduje stopień szczegółowości regulacji, co będzie najczęściej prowadzić do wypierania przez regulacje ustawy o k.k regulacji ustawy Prawo bankowe. Istotne znaczenie ma fakt, że ustawa o kredycie konsumenckim zawiera przede wszystkim normy o charakterze cywilnoprawnym, tak więc wypiera regulacje prawa bankowego wyłącznie o charakterze cywilnoprawnym (np. dotyczące treści umowy kredytu konsumenckiego), nie wchodząc natomiast w konflikt z postanowieniami Prawa bankowego o charakterze publicznoprawnym (np. dotyczącymi oceny zdolności kredytowej).

Prawo konsumenckie a kredyt gotówkowy

Na marginesie rozważań o wzajemnych relacjach ustaw regulujących kredyt i pożyczkę bankową, należy zwrócić uwagę na stosunek przepisów k.c. dotyczących sprzedaży na raty rzeczy ruchomej osobie fizycznej, które mają zastosowanie tło kredytów udzielanych na zakup takich rzeczy, do przepisów ustawy o k.k. Według art. 18 tej ustawy do umów kredytu konsumenckiego (w tym także do spełniających określone warunki umów kredytu bankowego i pożyczki) nie stosuje się przepisów k.e. dotyczących sprzedaży na raty. Niewątpliwie ciekawie zapowiada się wskazanie różnie i podobieństw zachodzących pomiędzy kredytem bankowym nie podlegającym przepisom ustawy o k,k. i takim, do którego przepisy te się stosuje. Porównanie takie służy także do wykazania różnic i podobieństw pomiędzy pożyczką bankową regulowaną i nieregulowaną przepisy ustawy.

Zgodnie z przepisami prawa istotny jest zakaz zastrzegania w umowie zapłaty prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu, Natomiast obchodzeniu regulacji dotyczącej odsetek maksymalnych w stosunkach z konsumentami poprzez mnożenie opłat, prowizji i innych kosztów związanych z zawarciem umowy kredytu konsumenckiego ma przeciwdziałać art. 7a ustawy o k.k., według którego jego łączna kwota nie może przekroczyć 5% kwoty udzielonego kredytu konsumenckiego.W toku prac legislacyjnych niektórzy przedstawiciele doktryny zgłaszali krytyczne uwagi do tej regulacji, twierdząc, iż może budzić wątpliwości interpretacyjne (np. w kwestii ustalenia momentu, w którym określone w niej koszty przekraczają próg 5% czy zakresu pojęcia kosztów), a także pogłębić wątpliwości związane z wykładnią innych przepisów ustawy. W tej sferze najważniejsza kwestią wydaje się być dobro konsumenta. Banki są instytucjami nastawionymi na zysk, zatem będą dążyć przede wszystkim do maksymalizacji przychodów, poprzez obchodzenie obowiązujących przepisów prawnych. Z kolei większość kredytobiorców nie wie, jakie prawa im przysługują w rzeczywistości, i w jaki sposób mogą się bronić przez praktykami bankowymi.